Ankara Şehir Gazetesi

Yüzleşme

Yüzleşme
Fatma Tuğyan( ftugyan20@gmail.com )
13 Aralık 2020 - 14:21

Gerçeklerin farkına vardığım yaş 30’lu yaşlarımdı. İçimi acıtan, kocaman bir yalanın içinde olduğumu anladığım o gerçekler… Meğer kendimi kandırıyormuşum. İnandığım, güvendiğim, değerlerimi kattığım o gerçekler birer yanılgıymış.

  Ben bu gerçeklerle boğuşurken saat de gecenin 3’üydü… Tarih ise yine ayın 3’üydü…

  Düşünüyorum da bu 3’lü rakamlar ne kadar hayatıma anlam yüklemiş. Her bir tarih, dönüm noktasına denk gelmiş. Tesadüf mü? Tabi ki de tesadüf değil!

  Ah bu 3’lü tarihler…

  Fakat gerçekler ise görmem ve aydınlanmam gerekenleri, artık “kendine gel, silkelen” der gibi yüzüme çarpıyorlardı. İçimdekileri haykırmak anlatmak bir an olsun yanan alevimi söndürmek için telefona koştum. Çünkü ulaşacağım kişinin sesini duymak bile bana iyi gelecekti. Yok!  Hayır! Kendim başarmalıydım. İçime sindire sindire bu gerçekleri kabul etmeliydim. Çünkü bütün bu olanlara ben izin verdim. Hayatıma giren herkese yüreğimi açmış, desteğin en alasını, yardımların en güçlüsünü yapmıştım. Niçin? Şimdi bu anı yaşamak için mi?

  Evet! Çünkü siz izin verdiğiniz kadar hayatınıza herkesi alıyorsunuz ve siz izin verdiğiniz kadar değer veriyorsunuz karşı tarafa… Şu anda “Dua almadın mı hiç?” diyorsunuz. “Belki o dualar seni bu noktaya getirdi” der gibisiniz… Elbette, şükürler olsun. Teşekkür ediyorum. Kaçırdığım detay ise Alma-verme dengesi… Hayatımız bu şekilde akıp giderken unuttuğumuz bir detay. Bu dengeyi ne kadar korudum, hep veren el ama alan el olmadım. İşte bir farkındalık daha yaşadım. Siz ki bu dengeyi mutlaka koruyun. Terazi misali, iki tarafta dengeli olmalı. Yine de her duruma teşekkür ediyorum. Böyle oldu ki bana bu cümleleri yazma fırsatı doğdu ve kesin kararlar almama vesile oldu. 

  BİNLERCE… YÜZBİNLERCE KEZ…  TEŞEKKÜRLER…

  Kaçımız bunu yapıyoruz ki? Bize kötülüğü dokunanlara, affedemediklerimize, kızgınlıklarımıza, bütün o kabul edemediğimiz anlara teşekkür ediyoruz. Oysaki bu Öz Ruhu yakalarsanız yükselişe geçiyorsunuz. Birer yaprak dökümü yaşadığınızı anlıyorsunuz sonra da…    Ne büyük özveri…

  Affedin tüm kırgınlıklarınızı, affedin size tüm haksızlık yapanları, affedin canınızı acıtanları, affedin umudunuzu, hayallerinizi yıkanları, işinize engel olanları affedin.  Sevgiyle affedin! Varsın yanınızda olmasınlar… Varsın size köstek olsunlar… Varsın ne var ne yok elinizden alsınlar. Bırakın gitsinler…

Bırakın ki dönüşüm başlasın. 

Kendi kalbine bakamayanın yaşamı bulanıktır.

Kendi yüreğine bakabilme cesareti gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir.

Dışarıya bakan rüya görür, hayal görür; içe bakan, uyanır kendini keşfeder.

                                                                                           Carl Gustav Jung 

Sevgi ve Işıkla…                                                                                                                                     

FOTO GALERİ