REKLAM ALANI

(160x600px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.
REKLAM ALANI

(160x600px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.

Ankara Şehir Gazetesi

REKLAM ALANI

(980x100px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.

AH O ESKİ BAYRAMLAR

REKLAM ALANI

(728x90px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.
AH O ESKİ BAYRAMLAR
01 Haziran 2021 - 8:01
REKLAM ALANI

(300x250px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.

O çocuk yüzlü bayramlar şimdi nerdeler?
Hani nerde o ışıklar çocuksu sevgiler?
Gitti mi yoksa yine gelir mi o günler?
Nerde kaldı masallar sevgiler günler?…
Tıpkı bu şarkıda da söylendiği gibi nerde o eski bayramlar? O milli duyguların yüreklerden taştığı,büyük bir coşkuyla kutladığımız o milli bayramlarımız nerede şimdi?
Benim babam köy öğretmeniydi. Bu yüzden çocukluğum ve ilkokul hayatım köylerde geçti. Cok güzel yıllardı o yıllar. Hala büyük bir özlemle hatırlarım o günlerimi.
Benim çocukluğumda bayramlar bir başka guzeldi. Başka bir coşku vardı o bayramlarda. Daha içten, daha yürekten kutlanırdı. Sanki o günü kutlamıyor da yeniden yaşatıyor gibiydik. Günler öncesinden heyacan kaplardı içimizi. Herkes görevini bilir ona göre en iyisini yapmak için çalışırdı. Hepimiz o gün Atamıza layık birer öğrenci olmak için uğraşır, bunun için yürekten çabalardık.
Bayram günü gelip çattığında tarifsiz bir heyacan kaplardı küçücük yüreklerimizi.
Güne en güzel şekilde hazırlanırdık. Saçlarımızı özenle tarar, siyah önlüğümüzü giyer, kar beyazı yakalarımızı takardık. Ayakkabılarımız pırıl pırıl olurdu. Atatürk resmini ve sınıfımızı süslemek için bahçemizden mis kokulu çiçekler toplar, elimizde çiçeklerimiz okulun yolunu tutardık. Bu yüzden okulumuz o gün mis gibi kokardı. Öğretmenlerimizle birlikte sınıf camlarını,duvarları, okul tahtasını ve köy meydanına götüreceğimiz Atatürk resminin çerçevesini özenle süslerdik. Tören saati yaklaşınca, bütün sınıflar peşpeşe ikişerli sıra olurduk. En önde iki arkadaşımız çiçeklerle süslediğimiz Atatürk resmi ile birlikte yerlerini alırlardı. Sonrasında marşlar söyleyerek köyün sokaklarından geçerek köy meydanına gelirdik. Biz gelmeden önce köy meydanı çoktan dolmuş olurdu. Konuşmalar yapıldıktan sonra sırasıyla şiirlerimizi okurduk. Ama ne okumak…Şiiri okumuyor,adeta yaşıyorduk, öyle yürekten okuyorduk yani.Tören ne kadar sürerse sürsün, şimdilerde olduğu gibi kimse sızlanmaz,yoruldum demezdi. Çünkü bizim için önemli olan sadece o an vardı ve o anı layıkıyla yaşamak ve yaşatmak vardı.
Ortaokul ve lise yıllarımda da aynı coşku vardı. Birden fazla okul, haftalar öncesinden seçilen öğrencilerle stadyumda çalışmalara başlardı. O törenlere bir kaç kez katılma şansına eriştim. Müthiş bir duyguydu bu. Herkes seçilemezdi çünkü.
Bayram günü, bütün okullar sıraya girerdik. En önde trampet takımı, arkasında gösteri kıyafetleriyle biz öğrenciler; marşlar ve yol boyunca sıralanmış halkın alkışları arasında şehrin sokaklarında bayram yürüyüşü yaparak stadyuma yürürdük. Şehrin önde gelen protokolü ve halkın coşku dolu alkışları eşliğinde törenimizi yapar, aynı coşkuyla okulumuza dönerdik.
Şimdiler de ise o bayramları, o bayram tadında yapılan gerçek törenleri cok özlüyorum.
O zamanlar törenler, şimdiki gibi sadece yapılmış olmak için yapılmazdı. Geçmişe saygı vardı, minnet borcu vardı. Bu duyguyla, bu coşkuyla eşlik ederdi herkes.
Çocuklar çabuk yorulmazdı, güneşmiş, yağmurmuş dert değildi. Acelesi yoktu büyüklerin, her an gitmek için yeltenmezdi kimse. Kimsenin yetişmeye çalıştığı ne bir işi, ne de bir meşgalesi vardı. Çünkü o gün milli duyguların coştuğu gündü.
Türküm diyen herkesin yürekten hissettiği bir duyguydu bu.
Ve bu duygunun tarifi yoktu…
SERPIL TOPÇUOĞLU KAYADİBİ

REKLAM ALANI

(728x90px)

Esnek veya Sabit Ölçü Verebilirsiniz.
FOTO GALERİ

Tüm Hakları Saklıdır. İzinsiz ve Kaynak Gösterilmeden Bilgiler Kopyalanamaz. @Ankara Şehir Gazetesi

hack forumwarezwebmaster forumuhack haberhack forumhack forum